Zespół kanału nadgarstka to częsta jednostka chorobowa, której przyczyną jest nadmierny ucisk n.pośrodkowego w kanale nadgarstka. Ucisk ten może być spowodowany:
- zmianami zwyrodnieniowymi więzadła poprzecznego nadgarstka,
- obrzękiem pochewek ścięgien zginaczy,
- zmianami stosunków anatomicznych wywołanych zwichnięciami, złamaniami i zapaleniami stawów nadgarstka,
- przewlekłym utrzymywaniem pozycji zgięciowej nadgarstków (np. praca na klawiaturze komputera),
- retencja płynów w czasie ciąży.
Zaburzenia hormonalne (tarczyca), reumatoidalne zapalenie stawów i cukrzyca mogą sprzyjać powstawaniu zespołu kanału nadgarstka. Do najczęstszych objawów zespołu kanału nadgarstka należą:
- upośledzenie czucia,
- drętwienia,
- mrowienia,
- ból palców I-III tj. palców unerwionych przez uciśnięty n. pośrodkowy.
Objawy pojawiają się najczęściej nocą. Wraz z nasileniem ich intensywności mogą obudzić pacjenta ze snu lub skrajnie mieć charakter ciągły. Poza w/w dolegliwościami czuciowymi może także pojawić się osłabienie siły chwytnej ręki manifestujące się wypadaniem przedmiotów lub upośledzeniem funkcji chwytnej. W skrajnych przypadkach nieleczonego zespołu kanału nadgarstka dochodzi do trwałego upośledzenia czucia w zakresie palców I-III i atrofii kłębu powodującej trwałe upośledzenie funkcji chwytnej reki.
W diagnostyce ZKN najważniejsze znaczenia mają: dokładne informacje uzyskane od pacjenta (wywiad), szczegółowe badanie fizykalne ręki oraz specjalistyczne badania diagnostyczne (tj. USG, EMG i zdjęcie rentgenowskie).
