Nadwaga i otyłość są przewlekłymi chorobami charakteryzującymi się nadmiernym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej, które może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia oraz rozwoju licznych powikłań. Rozpoznanie najczęściej opiera się na wskaźniku masy ciała (BMI), obliczanym poprzez podzielenie masy ciała wyrażonej w kilogramach przez kwadrat wzrostu podanego w metrach.
Za prawidłową wartość BMI uznaje się zakres od 18,5 do 24,9 kg/m². Nadwaga rozpoznawana jest przy BMI wynoszącym od 25 do 29,9 kg/m², natomiast otyłość od wartości 30 kg/m². Sam wskaźnik BMI nie pozwala jednak na pełną ocenę stanu zdrowia. Coraz większe znaczenie przypisuje się również rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej, zwłaszcza tłuszczu trzewnego gromadzącego się w obrębie jamy brzusznej. To właśnie on wiąże się z największym ryzykiem rozwoju zaburzeń metabolicznych, chorób sercowo-naczyniowych oraz innych powikłań związanych z otyłością.
Na rozwój nadwagi i otyłości wpływa wiele czynników. Oprócz nieprawidłowych nawyków żywieniowych oraz zbyt małej aktywności fizycznej znaczenie mają predyspozycje genetyczne, zaburzenia hormonalne, przewlekły stres, niedobór snu, stosowane leki oraz choroby wpływające na metabolizm. Z tego względu współczesna medycyna traktuje otyłość jako chorobę wymagającą kompleksowego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego, a nie wyłącznie problem związany z masą ciała.

